Η πρωτοποριακή κιθάρα των εργαστηρίων του MIT μπορεί να μεταμφιεστεί σε οποιοδήποτε έγχορδο όργανο αλλά με απολύτως φυσικό ήχο


Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς τι ακριβώς είναι η Chameleon Guitar, η περίεργη κιθάρα την οποία κατασκεύασε ο σπουδαστής του MIT Amit Zoran, ειδικά αν έχει στο μυαλό του μια ηλεκτρακουστική κιθάρα ή κάποιο synthesizer. Εκ πρώτης όψεως μοιάζει με ηλεκτρική κιθάρα, αφού δεν έχει μεγάλο σώμα αντήχησης για να παράγει το φυσικό ήχο μιας ακουστικής κιθάρας. Από την άλλη, όμως, δεν είναι ακριβώς ηλεκτρική κιθάρα, αφού δεν περιέχει απλώς αισθητήρες που μετατρέπουν τις ταλαντώσεις των χορδών σε ηλεκτρικό παλμό και στη συνέχεια σε ήχο μέσω του ενισχυτή. Αντιθέτως, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σύστημα που συνδυάζει τη φυσικότητα του ήχου μίας ακουστικής κιθάρας με την ευελιξία ενός ηλεκτρονικού συστήματος ηχητικής επεξεργασίας.

Η Chameleon Guitar μπορεί να μιμηθεί διαφορετικά έγχορδα όργανα, χρησιμοποιώντας ένα on-board computer και εναλλασσόμενα ξύλινα σώματα. Κάθε σώμα έχει ενσωματωμένους αισθητήρες σε διαφορετική διάταξη, οι οποίοι διοχετεύουν τις δονήσεις και την ηχητική πληροφορία στον υπολογιστή, που με τη σειρά του τις μεταφράζει στην τελική μορφή του ήχου που θα παραχθεί από το ηχείο. Η διαδικασία μοιάζει κάπως με την αντίστοιχη ενός synthesizer, αλλά, όπως υποστηρίζει ο A. Zoran, είναι περισσότερο φυσική και έχει πολύ πιο άμεση σχέση με το είδος του ξύλου που χρησιμοποιείται. Έτσι, ο ήχος έχει τη γλυκύτητα και τη ζεστασιά του ξύλου που αποδίδονται από ένα ακουστικό όργανο. Σε ένα synthesizer ο ήχος δημιουργείται από το μηδέν, κάτι που δεν συμβαίνει εδώ. Στην περίπτωση που εξετάζουμε οι χορδές δονούνται και συγχρονίζουν τη γέφυρα και οι ηχητικοί παλμοί συνεχίζουν να αποτελούν τη βάση του ήχου, όπως σε κάθε άλλο ακουστικό όργανο.


Το μυστικό της κιθάρας είναι ο ενσωματωμένος υπολογιστής, ο οποίος μεταφράζει τον αυθεντικό ήχο που παράγει το όργανο και τον αναπαράγει πολύ καλύτερα από ένα συμβατικό σύστημα ενίσχυσης

Οι εκτελεστές προτιμούν πάντα τα όργανα εκείνα που δεν αποδίδουν έναν προγραμματισμένο ήχο, αλλά λεπτές τονικές διαφορές, μεταφράζοντας σε διαφορετικές νότες το τέμπο, τη δύναμη, την τεχνική και το συναίσθημα που βάζει στην εκτέλεσή του ο κιθαρίστας. Η δυνατότητα να παίζει κανείς σε ηλεκτρικό όργανο που αναπαράγει τους αυθεντικούς ήχους του ξύλου και όχι έναν ξερό, “προκάτ” ηλεκτρονικό ήχο είναι κατά πολύ καλύτερη και περισσότερο ουσιώδης και χρήσιμη στους επαγγελματίες μουσικούς αλλά και σε οποιονδήποτε βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας και είναι σε θέση να εκφράζει προσωπικά μουσικά μοτίβα.

Ο Α. Ζoran έχει στα σκαριά διαφορετικά σώματα με διαφορετική διάταξη αισθητήρων, αλλά μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης του συγκεκριμένου άρθρου είχε έτοιμες δύο κιθάρες με εντελώς διαφορετικό ηχητικό χαρακτήρα. Και οι δύο έχουν σώμα από κόκκινο κέδρο, αλλά το ένα παράγει έναν πιο πλούσιο και ανοιχτό ήχο που προσιδιάζει σε ακουστική κιθάρα, ενώ το άλλο αποδίδει έναν πιο κοφτό και σκληρό ήχο, όπως μία ηλεκτρική κιθάρα.