Δύο γραμμές κώδικα ήταν αρκετές για να καταρρίψουν τον μύθο του ασφαλούς λειτουργικού αφήνοντας εκτεθειμένα τις βασισμένες σε Debian και Ubuntu διανομές Linux, αρκετές εφαρμογές και εκατομμύρια συνδεδεμένους στο internet υπολογιστές. 

Το λάθος του κώδικα επηρέασε τα κλειδιά ασφαλείας που παράγονται για την ασφαλή μεταφορά δεδομένων από τον ένα υπολογιστή στον άλλο. Για να θεωρηθεί ένα κλειδί ασφαλές, πρέπει να έχει «μέγεθος» 128 bit, ώστε να χρειάζονται αρκετά χρόνια για να μπορέσει κάποιος άλλος υπολογιστής να ανακαλύψει ή καλύτερα, να μαντέψει, τον πιθανό συνδυασμό του κλειδιού. Ο λανθασμένος όμως κώδικας μείωνε το μέγεθος από τα 128bit στα 15bit αφήνοντας έτσι έκθετη την ασφάλεια των δεδομένων σε όποιον καταλάβαινε την αδυναμία του συστήματος.

Το λάθος δεν ήταν εμφανές γιατί ενώ από την μία είχε διατηρηθεί το φαινομενικό μέγεθος των κλειδιών, ώστε να φαίνονται κανονικά και θεωρητικά ασφαλή, από την άλλη είχε μειωθεί δραματικά η ποικιλία αυτών. Έτσι αντί για 2 εις την 128 κλειδιά, δημιουργούνταν μόνο 2 εις την 15, δηλαδή 32768 κλειδιά. 

Το σημαντικό αυτό πρόβλημα φαίνεται να δείχνει μία γενικότερη αδυναμία του Open Source λογισμικού, οπού ένας προγραμματιστής κάνει μία σημαντική αλλαγή η οποία τις περισσότερες φορές γίνεται αποδεκτή χωρίς δεύτερη κουβέντα από την κοινότητα. Φαίνεται ότι πρέπει να αλλάξει η μεθοδολογία που ακολουθείται στα ζητήματα ασφαλείας, ώστε να είμαστε σίγουροι πως δεν θα δημιουργηθεί ασυνεννοησία στις ομάδες προγραμματιστών, όπως εδώ, οπού η ομάδα του Debian θα έπρεπε να ενημερώσει τους προγραμματιστές του OpenSSL για να να διορθώσουν το δικό τους bug και όχι να αναλάβουν την πρωτοβουλία να το διορθώσουν αυτοί, κάνοντας έτσι ακόμα χειρότερα τα πράγματα.